مروری بر تاریخچه فلاورجان

مروری بر تاریخچه فلاورجان

مروری بر تاریخچه فلاورجان

شهرستان فلاورجان از سه بخش مرکزی، قهدریجان و گرکن شمالی تشکیل شده است. این شهرستان شامل شهرهای فلاورجان، قهدریجان، ‍کلیشاد و سودرجان، شهر ابریشم و ایمانشهر می‌باشد. علاوه براین روستاهای دهستان بوستان (لارگان)، روستای هویه، قهدریجان، زازران، شرودان، کاویان، سهروفیرزان، طاد و بطورکلی ۵۶ روستا نیز جزء این شهرستان هستند.

نام دیگر فلاورجان، پلورگان یا پلورگون است که بدلیل پل قدیمی و تاریخی آن است. در محدوده فلاورجان فعلی روستایی بنام برزان در کنار روستاهای گارماسه، کوپان، زیار، سورک و دشتلو قرار داشته که از مادی کوپان مشروب می گشته است. در ادامه بعدها برزان در اثر تغییرات زبان فارسی به ورگان تبدیل شده و به مناسبت مجاورت با پلی بر روی زاینده رود بنام پل ورگان تغییر نام یافته است. نهایتا ً فلاورجان یا فلاورجون از پل ورگان یا پلورگون استخراج شده است.

 

مروری بر تاریخچه فلاورجان-پلورگون

 

جغرافیا و جمعیت

شهرستان فلاورجان در استان اصفهان با مساحت در حدود ۵۱۰ کیلومتر مربع در فاصله ۱۰ کیلومتری مرکز استان و ۴۴۲ کیلومتری تهران قرار دارد و ارتفاع آن از سطح دریا ۱۶۰۰ متر می باشد. این شهرستان از شمال به شهرستان خمینی شهر، از جنوب به شهرستان مبارکه، از غرب به شهرستان نجف آباد و از شرق به شهرستان اصفهان محدود می شود. شهرستان فلاورجان به گونه ای دشتی در کنار زاینده رود قرار گرفته و دارای بیشه زارهای پهناوری می باشد. در این بیشه زارها گونه هایی از درختان چنار، بید، سپیدار و… قد بر افراشته اند.

مهمترین ارتفاعات این شهرستان عبارتند از: شاهکوه (۲۳۶۹متر)، اشترجان (۲۲۰۰ متر) و قلعه بزی ۱۹۵۰ متر. جمعیت شهرستان در حدود ۲۵۰۰۰۰ نفر می باشد. شغل اکثر مردم این منطقه کشاورزی است و بواسطه وجود صنایع بزرگ و کوچک مشاغل صنعتی و خدماتی هم تا حدودی رونق یافته است.

لارگان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است که در سال ۱۳۸۷ با روستای درچه عابد ادغام شد و به نام بوستان تغییر نام داد. روستای هویه در حد فاصل شهر درچه و فلاورجان قرار دارد که منطقه‌ای ساحلی به حساب می‌آید و درحال تبدیل به منطقه صنعتی می‌باشد. فلاورجان جزء معدود مناطقی است که هم دارای بافت جنگلی و هم ناحیه‌ای ساحلی (در کنار رودخانه زاینده رود) می‌باشد.

 

تاریخچه سکونت:

بر طبق بررسی ها سابقه سکونت و زندگی در این شهرستان حداقل به شش هزار سال پیش مربوط است. یافته های باستان شناختی حکایت از حضور جوامع پرجمعیت در دشت فلاورجان از حدود اواخر هزاره پنجم و اوائل هزاره چهارم قبل از میلاد در این شهرستان دارد. وجود زمینهای حاصلخیز همراه با رودخانه پر آب زاینده رود و ارتفاعات متعدد، عوامل تاثیرگذار در ایجاد جوامع بشری پیش از تاریخ در این شهرستان هستند. کشف سنگ نگاره های متنوعی از نقوش حیواناتی چون کل، بزکوهی و گونه هایی از گربه سانان در کوههای این شهرستان نشانگر حضور فعال جوامع شکارچی و غنای حیات وحش این شهرستان در گذشته دارد.همچنین می‌توان از محله‌های بختیارنشین فلاورجان به محله انصار، ولیعصر، جمال آباد و جعفرآباد اشاره کرد. از اصیل‌ترین اقوام این شهر می توان به شمس، شفیعی و نیکان اشاره کرد.  سایر اقوام طی چندین سال وارد این شهر شدند. از گذشته، خصوصا از زمان مشروطه جمعیتی از بختیاریها نیز در فلاورجان ساکن شده‌اند.

 

جاذبه های گردشگری

مهمترین بناهای تاریخی و جاذبه های گردشگری این شهرستان عبارتند از:

  • مقبره پیر بکران متعلق به قرن هشتم هجری ومدفن یکی از عرفای بزرگ آن زمان بنام محمد بن بکران
  • مسجد جامع اشترجان که توسط فخرالدین محمد بن محمود اشترجانی ملقب به ملک الوزراء در اوائل قرن هفتم هجری ساخته شده است.
  • پل فلاورجان در شمال شرق شهر فلاورجان بر روی رودخانه زاینده رود به طول ۱۴۰ متر مربع، عرض ۵ متر و ۱۸ متر دهانه که در دوره صفویه ساخته شده است.
  • پل بابا محمود در دو کیلومتری جنوب غربی شهر پیر بکران به طول ۱۵۰ متر، عرض ۵ متر و ارتفاع ۷ متر که دارای ۱۵ عدد دهانه بزرگ و کوچک با قوس جناغی که در دوره ایلخانی ساخته شده است.
  • خانه موید زفره که در ۱۰ کیلومتری جنوب شهر فلاورجان در روستای زفره قرار دارد. بنای اصلی متعلق به دوره صفویه است که در دوره قاجاریه تزئینات زیبائی از گچبری ،آئینه کاری و نقاشی در آن بکار رفته است.
  • امامزادگان سیدمحمد قهدریجان و اجگرد، امامزاده زید فلاورجان و مقبره انوش بن شیث پیامبر در قهدریجان.
  • برجهای کبوتر شامل چهل برج در روستای کلیسان، برج چهار برج و برجهای هفت قلوی اجگرد در شهر بهاران. در شهرستان فلاورجان بیش از صد برج کبوتر وجود دارد.
  • از مهمترین صنایع دستی این شهرستان میتوان به قالی بافی، منبت کاری، خاتم سازی و سرمه دوزی اشاره نمود.

 

شخصصیت های برجسته

  • محمد بن بکران

از جمله شخصیتهای برجسته علمی و دینی این دیار محمد بن بکران است که از رجال مشهور و از مدرسین و عرفای این ناحیه در قرن هشتم هجری است. از زمان دقیق تولد وی اطلاع چندانی در دست نیست. اما می دانیم که در سال ۷۱۲ هجری قمری در پیر بکران فوت نموده است. پیش از فوت وی بنای ارزشمندی در سال ۷۰۳ هجری قمری جهت تدریس و اقامت ایشان در دوره سلطان محمد خدابنده ساخته شده است. این بنا هم اکنون به نام مقبره پیر بکران شهرت دارد.

  • خواجه فخرالدین محمد اشترجانی

خواجه فخرالدین محمد بن محمود بن علی اشترجانی از مستوفیان و منشیان بزرگ زمان سلطان ابوسعید بهادر خان ایلخانی بوده و مدتها وزارت امیر سونج از امرای مشهور اور را داشته است.خواجه شخصیتی مردم دوست و رعیت پرور بود. در ذکر احوال وی نوشته اند: در غمخوارگی زیر دستان و دلبستگی به احوال بیچاره گان دقیقه ای فروگذار نکرده و خواب خوش برخود حرام کرده بود. وی مدتی حکومت منطقه لنجان را بر عهده داشت و در زمانش عدل و داد جایگزین ظلم و جور گردید. بنا بر کتیبه سر در شمالی مسجد جامع اشترجان خواجه بانی این بنای مهم در سال ۷۱۶ هجری قمری است.

  • فاضل هندی

بهاءالدین محمد بن تاج الدین حسن بن محمد اصفهانی معروف به فاضل هندی یکی از فقهای عالی مقام اصفهان است. تولد وی را به سال ۱۰۶۲ هجری قمری در فلاورجان نقل کرده اند. ایشان مدتی را در هندوستان بسر برده اند و از این رو به فاضل هندی شهرت یافته است. این شخصیت بزرگ از شاگردان بنام علامه ملا محمدباقر مجلسی است که در سن ۱۶ سالگی در علوم معقول و منقول به درجه استادی رسیده است.
فاضل در فقه ، اصول، تقسیر و فلسفه بسیار استاد بود و در تقوا و پارسائی زبانزد عام و خاص بوده است.
تالیفات وی را ۸۰ کتاب نوشته اند که از جمله آن می توان به کتابهای۱- کشف اللثام عن قواعد الاحکام۲- المنهاج السویه فی شرح الروضه البدیهه ۳- شرح قصیده سید حمیدی۴- تفسیر قران کلید بهشت و… اشاره کرد. این شخصیت بزرگوار در هنگام حمله افاغنه در سال ۱۱۳۷ ه.ق فوت و در قبرستان تخت فولاد بخاک سپرده شده است.

  • حضرت آیت الله شریعت فلاورجانی

آیت الله حاج شیخ صفر علی شریعت فلاورجانی در سال ۱۳۱۵ ه . ش در یک خانواده روحانی در شهر فلاورجان دیده به جان گشود. پدر وی مرحوم آیت الله حاج شیخ محمد حسین شریعت در علم و تقوا و زهد زبانزد خاص و عام بود. آیت الله شریعت به توصیه پدر در سن نوجوانی به حوزه علمیه اصفهان عزیمت نمود. و دروس مقدماتی و سطح را نزد اساتید بزرگوار همچنین آیات عظام سید محمد حسن نجف آبادی، خادمی، فیاض، مشکات گذرانید سپس برای ادامه تحصیلات به قم هجرت نمود و دروس خارج فقه و اصول را در محضر اساتید و مراجع بزرگوار آن زمان مانند حضرت آیت الله بروجردی(ره) حضرت امام خمینی(ره) حضرات آیات محقق داماد و حائری یزدی تلمذ نمود و در جوانی به درجه رفیع اجتهاد نائل آمد و از همان سال در حوزه علمیه قم مشغول به تدریس دروس سطح عالی گردید که در این راستا طلاب زیادی را تربیت نموده که در سمت های قضائی، سیاسی و علمی مشغول به خدمت می باشند.

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

3 × 2 =

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.